نفس عشق
وقتي كه قلبم، همين قلبي كه اينك عاشق است ،در گوشه اي تنها بود و خسته

وقتي كه اين احساس ، همين احساس آشنا، پر از غم بود و در هم شكسته

نه ستاره اي بود در آسمان تاريكم و نه همدلي بود در دنياي تيره و تارم

وقتي كه پرنده ي تنها بر روي شاخه ي خشكيده برايم ميخواند شعر غم را

وقتي كه چشمهاي پر از اشكم عذاب ميداد قلب تنهايم را

اميدي نداشتم به زندگي ، تصوير تنهايي را ميديدم با حالي پر از آشفتگي

حالا تو هستي و آسماني پر ستاره

قلبم مثل گذشته تنها نيست ، نفس گرفته است دوباره

حالا تو هستي و دل پر از احساس من

تو در آن طوفان پر از درد شدي يك قايق نجات براي من

حتي يك لحظه فكر نبودنت مرا عذاب ميدهد

نميخواهم روزي بي تو باشم ، تو نباشي و من دوباره تنها باشم

نميخواهم ، نميتوانم ، محال است بي تو زنده باشم

اين قلب عاشقم ، همين قلبي كه اينك به اميد تو مي تپد، 

به من نويد روزهاي شيرين با تو بودن را ميدهد

به اميد آن روزها نشسته ام

من كه به تنها آرزويم رسيده ام